Selina Kuhn

Bazıları kendini vazgeçilmez sanıyor ya… en komik kısmı da bu zaten. Çünkü insan zamanla şunu öğreniyor: kimse bulunmaz değil, sadece bazıları gereğinden fazla abartılmış. Yanımda yürüyen çok oldu, ama karakter taşıyan azdı. Çoğu çıkarı kadar samimi, işi bitene kadar dost, ortamına göre insan değiştirendi. O yüzden artık kimseyi gözümde büyütmüyorum. Çünkü en çok konuşanların içi boş çıktı, en çok “ben farklıyım” diyenler herkesten aynı çıktı. Mesafe koymayı ego sananlar oldu, halbuki mesele değer bilmekti. Herkese aynı yakınlığı gösterecek kadar ucuz değilim. Sessizliğimi zayıflık sananlar da oldu, ama bazı insanlar cevap almayı bile hak etmiyor. Gerektiğinde yokluğumun ağırlığı, varlığımdan daha fazla hissedilir. Ben kimsenin hayatında eksik kalmam, ama bazıları benim hayatımdan çıkınca sadece kalabalık azalır. O yüzden artık kim ne düşünür diye uğraşmıyorum. Çünkü gerçek olan kendini kanıtlamaya çalışmaz, sahteler ise sürekli konuşur.